Kötturinn og ég er fyrsta verkið sem Brynhildur Jenný Bjarnadóttir bæði skrifar og myndlýsir sjálf. Hún lærði bæði teiknimyndagerð og myndlist, og er því vel við hæfi að þetta fyrsta verk hennar sé grafísk skáldsaga (e. graphic novel).
Sagan fjallar um unga stúlku sem finnur kettling á förnum vegi. Kötturinn verður svo partur af fjölskyldunni og lífshlaup þeirra stallna í gegn um árin er rakið. Sagan er mjög kunnugleg öllum þeim sem hafa átt skemmtilegan kött, en það er ótrúlegt hversu mikið líf og fjör fylgir einum slíkum, og hversu mikil jákvæð áhrif hann hefur á heimilislífið. En þó fylgir gæludýrum alltaf ábyrgð, og það er áhugavert að sjá hvernig höfundur tekst á við togstreitu ungrar stúlku sem verður að konu og öflin sem toga hana í mismunandi áttir, mörg hver frá kisu litlu.
Lifandi lýsingar
Það sem gerir bókina ótrúlega lifandi og skemmtilega er myndlýsing höfundar. Bókin er svarthvít og mikið í grátónaskala og persónum eru gefin ákveðin karaktereinkenni sem sýna hver er hvað þó stíllinn sé sá sami á þeim öllum. Þetta skapar fallega samheldni í frásögn og myndmáli án þess að söguþráðurinn verði ruglandi. Bókin er einnig skapandi í vali á römmum og rammastærð, það er alltaf eitthvað nýtt á hverri síðu sem brýtur upp formið á fallegan hátt. Þá er bókinni skipt í marga styttri kafla, svo bygging bókarinnar er svolítið eins og örsöguruna um sömu persónur fremur en samfelld saga. Þetta virkar mjög vel og heldur lesandanum svolítið á tánum, svo það er erfitt að leggja bókina frá sér. Maður vill ólmur vita hvaða ævintýrum kisa lendir í næst.
Fyrir alla sem elska kisu
Ef þessi bók er ekki fyrir einhvern þá er það sennilega fyrir fólk sem fílar ekki kisur. En þeir sem hafa þekkt kisur og jafnvel búið með þeim kannast við marga af töktunum í litlu kisunni sem glæðir heimilislífið göldrum með óþekkt, útsmogni, skemmtilegheitum, næmni og hlýju. Það er ekkert í heiminum alveg eins og að elska kött af öllu hjarta, og það er ósköp fallegt og sárt að sjá hvernig manneskja vex úr grasi samferða ketti og hvernig maður verður næstum alltaf eldri en kisan sín og þarf að kveðja hana.
Ég er ósköp spennt að sjá hvað kemur næst frá þessum hæfileikaríka höfundi, teiknara og listamanni. Frásagnargleðin og hæfnin skín af þessari stuttu en sterku bók um kisu litlu, fjölskyldulífið og hvernig það er að kveðja barnæskuna og halda áfram inn í næsta kafla. Svo er þessi bók auðvitað tilvalin fyrir unga fólkið okkar til að vekja áhuga þess á hinu dásamlega listformi myndasögunnar.





